ارزش ذاتی سهام 

 ارزش ذاتی، ارزشی  است که ، بر پایه بررسی تمامی ابعاد کسب‌وکار مورد نظر، از جمله صورت‌های مالی، پتانسیل رشد شرکت و از لحاظ دارایی‌های مشهود و نامشهود برآورد می‌شود.

 

۱- چرا بین قیمت سهام و ارزش ذاتی تفاوت وجود دارد؟

در برآورد جریان‌های نقدی آینده عدم اطمینان‌هایی وجود دارد که هر سهامدار براساس مفروضات خود اقدام به برآورد آن‌ها می‌کند. این در حالی است که رویدادهای بعدی در عالم واقعیت است که تعیین‌کننده روند قیمتی سهم براساس سودآوری واقعی می‌شود. بنابراین  در زمان خوش‌بینی . بد بینی به بازار قیمت سهام نسبت به  ارزش ذاتی سهم   کم یا زیاد می شود.

۲- آیا سهام هر یک از شرکت‌ها ارزش ذاتی‌ مشخص دارد یا بسته به نوع نگاه سرمایه‌گذار متفاوت است؟

در روش‌های متفاوت، مفروضات و نرخ‌های تنزیل متفاوتی برای جریان‌های نقدینگی و تعیین ارزش ذاتی‌ در نظر گرفته می‌شود. از این رو ارزش ذاتی هم نزد کارشناسان متفاوت با اختلافاتی همراه است.

۳- چگونه می‌توان از واقع‌بینانه بودن فرضیات در کشف ارزش ذاتی سهام مطمئن شد؟

محاسبه ارزش ذاتی از دو بخش تشکیل می شود. ابتدا تعیین جریانات نقدی آتی سهم وسپس تعیین نرخ بازده مورد انتظار برای تنزیل جریانات نقدی آتی با توجه به ریسک سهم. در بازار سرمایه ایران بیشتر به بخش اول این فرآیند توجه می‌شود. یعنی بیشتر تلاش‌ها معطوف به تعیین سود سال‌های آینده است. اما برای نرخ تنزیل معمولا یک نرخ ثابت(مثلا ۲۰ درصد) برای همه شرکت‌ها در نظر گرفته می‌شود و کمتر به این موضوع توجه می‌شود که جریان نقدی سهم‌های مختلف دارای درجات ریسک مختلف هستند. بنابراین نرخ بازده مورد انتظاری که برای تنزیل جریانات نقدی آن‌ها استفاده می‌شود نیز باید متفاوت باشد.

اگرچه کارشناسان براساس تئوری‌ها و مدل‌های علمی نظیر مدل گوردون اقدام به محاسبات ارزش ذاتی می‌کنند. اما در نهایت واقعیت‌های بعدی ممکن است ما را به تردید برساند. زیرا خاصیت بازار سهام این‌گونه است که همواره ریسک و شرایطی خارج از مفروضات اساسی ما تأثیراتی را بر روند قیمت سهام می‌گذارند که ما نمی‌توانیم در محاسبات خود آن‌ها را لحاظ کنیم

۴- آیا همه سهم ها لزوماً در بلندمدت به ارزش ذاتی‌ می‌رسند؟

رفتار قیمت سهام در بلندمدت حتماً به سمت میانگین ارزش ذاتی میل می‌کند. اگرقیمت سهمی ارزان باشد  و بازار اثرعوامل بنیادی را کاملاً درنیافته باشد یا به محض افشای اطلاعات صحیح توسط شرکت به بازار رخ دهد ، بعضی سرمایه‌گذاران   با درک مناسب از این اتفاق ، خرید این سهم را آغاز می‌کنند، وافزایش قیمت شکل می‌گیرد. از طرفی برای سهامی که ارزش بازار آن بیش از ارزش ذاتی است، وقتی سرمایه‌گذاران متوجه گرانی قیمت می‌شوند، فروش خود را آغاز کرده و سبب کاهش قیمت بازار می‌شوند. به‌این‌ترتیب تصحیح قیمت‌ها براساس ارزش ذاتی‌ شکل می‌گیرد و مشارکت‌کنندگان در بازار به‌طور مکرر اشتباهات خود را اصلاح می‌کنند.

۵- چرا بسیاری از سهم‌های زیانده بدون توجه به ارزش ذاتی‌ رشد می‌کنند، ولی برخی سهم‌ها راکد هستند؟

لزوماً این اتفاق در باز رسهام نمی افتد. گاهی اوقات سهامداران تقاضای خود را برای سهمی که ارزنده تشخیص می‌دهند وارد می‌کنند، ولی فروشنده‌ای وجود ندارد یا اینکه روند معاملات سهام شرکت‌های زیانده با بازارسازی  یا صفته بازی و حمایت سهامدار عمده جذاب شده و مورد توجه قرار گرفته است. اما این پدیده نباید باعث شود که به ارزش ذاتی قیمت سهم بی توجه بود.

۶- آیا تمرکز بر ارزش ذاتی سهام فرصت نوسان‌گیری کوتاه‌مدت را از ما نمی‌گیرد؟

تعیین ارزش ذاتی با محدودیت‌هایی توأم است، چون بازار معمولا ارزش واقعی را به‌کندی تشخیص می‌دهد. بنابراین اگر با تمرکز بر ارزش ذاتی‌ و شناسایی شرکت‌هایی که و پایین‌تر از ارزش خود قرار دارند، وارد بازار شویم. هرچند در عمل نوسان‌گیری را از دست می‌دهیم، اما مطمئن باشید پاداش خردورزی و صبر خود را در بلندمدت به میزانی به‌مراتب بهتر از نوسان‌گیران خواهید گرفت.

منبع : سایت دنیای اقتصاد